BƏSTƏLƏNMİŞƏM

Sözlərim heç kəsin çıxmaz yadından,

Qədim nəğmə kimi bəstələnmişəm.

Neçə baxışları kama yetirib,

Neçə qucaqlarda dəstələnmişəm.

Mən ev sahibiyəm, deyiləm qərib,

Gözüm hər yamacdan bir çiçək dərib.

Məni yer üzünə tanrı göndərib,

Üst qatda üst olub üstələnmişəm.

Sirri olanlara sirdaş olmuşam,

Gedənə, gələnə qardaş olmuşam.

Həm ağac olmuşam, həm daş olmuşam,

Duzlu dodaqlarda püstələnmişəm.

Sözdən mayalanıb adətim, peşəm,

Sözdən qanadlanıb ağacım, meşəm.

Nə qədər dodaqdan söz götürmüşəm,

Nə qədər ürəkdə istilənmişəm.

Mənim sıramdadı Adəmim, Nuhum,

Uzun ömürlərə qohumam, qohum.

Zəlimxan, cavandı ürəyim, ruhum,

Heç kəs deməsin ki, xəstələnmişəm.